«Τι φέρνεις στον κόσμο;»
«Μια αίσθηση που μένει», είπε.

Η παρουσία της έμεινε για πολύ αφού έφυγε.
Στο ατελιέ ενός καλλιτέχνη, η σιλουέτα της κάποτε στόλιζε τον χώρο, γεμίζοντας τον καμβά με μια νέα ένταση και μυστήριο.
Σε μια αίθουσα χορού, η ουσία της παρέμεινε, ένα άρωμα που ψιθύριζε ιστορίες ακόμα και αφού είχε φύγει.
Σε ένα νυφικό, με κατακόκκινα χείλη και πέπλο από δαντέλα, έδωσε ζωντανή πνοή στα τριαντάφυλλα στο πλάνο ενός σκηνοθέτη.

Η αύρα της είναι βαθύ κόκκινο.
Τόσο έντονη, σαν κατακόκκινα χείλη που σου ψιθυρίζουν μυστικά στο αυτί.
Τόσο μυστηριώδης, σαν τη λάμψη ενός κόκκινου καρνεόλιου.
Μαγευτική, μα πάντα απλησίαστη.

Στην απόχρωση του βαθύ κόκκινου, αφήνει ένα ίχνος τόσο λεπτό και βαθύ όσο οι πινελιές σε έναν καμβά.
Είναι η Μούσα, που καλλιεργεί τις φιλοδοξίες σου με μια απαλή επιμονή.