Όταν περπατά ανάμεσα σε ελληνικά ερείπια, οι παλιοί τοίχοι αντανακλούν απαλά πάνω της την άχρονη χάρη τους.
Η τολμηρή μοντερνιά της—όπου γεωμετρικά περιγράμματα και καθαρές γραμμές εκφράζουν την κληρονομιά, βαθαίνοντας την αύρα της, εμπλουτισμένη με τραχιά υφή που ψιθυρίζει ένα φαντασιακό του παρελθόντος.
Μια οπτική πλάθεται, όπου οι τραχιές πέτρινες υφές μπλέκονται με τολμηρές καμπύλες για να σχηματίσουν μια συνεκτική αφήγηση.

Σε αυτή τη συλλογή, η Gaia—αρχαία θεά της γης—αναγεννιέται.
Αναδύεται όχι ως κειμήλιο, αλλά ως δύναμη σύγχρονης ματιάς.