Uit de afgrond van de zee rijst ze op,
nat haar dat valt als vloeibaar maanlicht,
ogen die de verborgen verhalen van de diepte weerspiegelen.
Haar aanwezigheid is een blijvende refrein,
een verboden melodie geweven met de aantrekkingskracht van verloren rijkdommen.
Goud en zilver glinsteren op haar huid,
echoën van de schatten die onder de golven begraven liggen,
elk stuk een eeuwenoude belofte van onvertelde verlangens.
In haar aura lost de wereld op—
Er is alleen de polsslag van de oceaan,
de glans van edelmetalen,
en een onweerstaanbare roep van gene zijde,
die je uitnodigt je over te geven aan de betovering van het ongeziene.