“Wat breng jij de wereld?”
“Een blijvende indruk,” zei ze.

Haar aanwezigheid bleef nog lang hangen nadat ze weg was.
In het atelier van een kunstenaar sierde haar silhouet ooit de ruimte, en gaf het doek een nieuwe intensiteit en mysterie.
In een balzaal bleef haar essentie hangen, een geur die verhalen fluisterde zelfs nadat ze vertrokken was.
In een bruidsjurk, met karmijnrode lippen en een kanten sluier, bracht ze de rozen tot leven in het shot van een regisseur.

Haar aura is diep rood.
Zo krachtig, als diep rode lippen die geheimen in je oor fluisteren.
Zo mysterieus, als de gloed van een scharlakenrode carneool.
Betoverend, maar altijd buiten bereik.

In de tint van diep rood laat ze een spoor achter, even fijn en diepgaand als de penseelstreken op een doek.
Zij is de Muze, die je ambities voedt met een zachte vasthoudendheid.